Ο Παύλος Φύσσας, γεννήθηκε στις 10 Απριλίου το 1979. Ήταν Έλληνας καλλιτέχνης της ραπ. Μέσω της μουσικής του μιλούσε για την στάση που ακολουθούσε στην ζωή του, για πρόσφυγες, μετανάστες, για τον αντιφασιστικό αγώνα.

Είχε αναπτύξει έντονη αντιφασιστική δράση και είχε πάντα την ανάγκη να προσφέρει σε άλλους, γι΄ αυτό και τα έσοδα των συναυλιών του τα χρησιμοποιούσε πάντα με σκοπό να βοηθήσει τους αδικημένους της ζωής. O στίχος του αφορούσε την αδικία και μέσω αυτού εκφραζόταν.

Ξημερώματα της 18ης Σεπτεμβρίου του 2013 στο Κερατσίνι, ο αντιφασίστας μουσικός, Παύλος Φύσσας, δολοφονείται σε δημόσια θέα από το μαχαίρι του χρυσαυγίτη Γιώργου Ρουπακιά. Οι μαχαιριές στην καρδιά του Παύλου ήταν εν ψυχρό υπολογισμένες και ακριβείς. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα ήταν αποτέλεσμα συλλογικής, οργανωμένης και καθοδηγούμενης δράσης των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής. Χρυσαυγίτες της τοπικής, αντιλήφθηκαν την παρουσία του Φύσσα σε καφετέρια και ενημέρωσαν την οργάνωση με αποτέλεσμα να συγκεντρωθεί το τάγμα εφόδου που δραστηριοποιούνταν στην περιοχή.  Η δολοφονική επίθεση οργανώθηκε, «με τηλεφωνήματα και μηνύματα», από το μηχανισμό της ναζιστικής οργάνωσης. Ξεκάθαρα έχει αποδειχτεί ότι ο Παύλος Φύσσας ήταν στοχοποιημένος και τον έψαχνε η ναζιστική οργάνωση.

Εφτά χρόνια χωρίς τον Παύλο και 5,5 από την έναρξη της δίκης. Η φετινή επέτειος της δολοφονίας του όμως είναι ιδιαίτερη, είναι κάποιες μέρες μακριά από την έκδοση της απόφασης στις 7 Οκτωβρίου στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Αυτό που πρέπει να πράξει η δικαιοσύνη είναι να διασαφηνίσει ποιος είναι ο πραγματικός χαρακτήρας και το υπόβαθρο της Χρυσής Αυγής, να την καταδικάσει ως εγκληματική οργάνωση και να αποδώσει τις ευθύνες χωρίς υπεκφυγές και πολιτικές σκοπιμότητες, δίχως φόβο να παρουσιάσει το αληθινό πρόσωπο των ναζιστών.

Χρέος μας είναι να παλεύουμε να τσακίσουμε το φασισμό, από την κοινωνία, τα σχολεία τα πανεπιστήμια, παντού. Χρέος προς τους ανθρώπους που πέθαναν από το μαύρο φίδι του φασισμού είναι να συνεχίσουμε τον  αγώνα για την απαλλαγή της κοινωνίας από το Καπιταλιστικό σύστημα που αναπαράγει και συντηρεί το μόρφωμα του Φασισμού. Μόνο τότε, όταν απαλλαγούμε από τον Καπιταλισμό θα μπορούμε να κάνουμε λόγο για υγιή κοινωνία, απαλλαγμένη από άρρωστα μορφώματα.

“… ο φασισμός δεν αρκεί να πολεμηθεί. Δεν αρκεί ούτε ακόμα και να νικηθεί. Ο φασισμός πρέπει να ξεριζωθεί. Και θα ξεριζωθεί μόνο έτσι: Ως καπιταλισμός. ”

Μπέρτολτ Μπρέχτ