Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ γεννήθηκε στο Αουγκσμπουργκ της Γερμανίας στις 10 Φεβρουάριου το 1898. Παιδί μεγαλοαστικής οικογένειας, μεγάλωσε με μητέρα προτεστάντισσα και πατέρα εργοστασιάρχη. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου από το 1917 έως το 1921. Τον Οκτώβριο του 1918 υπηρέτησε ως νοσοκόμος στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ζώντας από πρώτο χέρι τη φρίκη του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Όταν επιστρέφει από το μέτωπο η Γερμανική Επάνασταση του 1918 έχει ήδη ματαιωθεί. Ο Μπρεχτ συμμετέχει ενεργά στις λαϊκές διαδηλώσεις για τη δολοφονία της Ρόζας Λούξενμπουργκ και του Κάρλ Λίμπκνεχτ.

Το 1924 συναντιέται για πρώτη φορά με τον Μαρξ. Όταν άρχισαν να φαίνονται ξεκάθαρα τα στίγματα της τότε κρίσης, όπως η μείωση του μεροκάματου και αύξηση της τιμής του ψωμιού, αποφάσισε να γράψει ένα θεατρικό έργο, το «Τζο Φλαϊσχάκερ από το Σικάγο», για να απαντήσει στο ερώτημα «Γιατί τρώμε το ψωμί πανάκριβο;». Όμως το έργο αυτό δεν το έγραψε, αφού δεν έβρισκε τις απαντήσεις που ήθελε από τους αστούς οικονομολόγους και έτσι άρχισε να διαβάζει Μαρξ. «Η κατανομή των σιτηρών στον κόσμο ήταν ακατανόητη [..].Το δράμα που σχεδίαζα, δεν το έγραψα τελικά. Αντί γι’ αυτό άρχισα να διαβάζω Μαρξ. Ναι, μονάχα τότε διάβασα τον Μαρξ. Και μονάχα τότε ζωντάνεψαν ουσιαστικά τα σκόρπια, εμπειρικά, προσωπικά μου βιώματα και οι εντυπώσεις».

Το 1933  με την άνοδο του Χίτλερ στη Γερμανία, θα σήμανε και για τον ίδιο το τέλος της δημιουργικής του περιόδου. Αφού διάφορες παραστάσεις από τα έργα του θα κατασταλούν και τα βιβλία του θα καούν στη μεγάλη πυρά στις 10 Μαΐου. Αυτοεξορίζεται για αρχή  στη Δανία και τη Φινλανδία και μετά  στις ΗΠΑ. Το 1947 ο Μπρεχτ εγκαταλείπει τις ΗΠΑ, κυνηγημένος από τους ανακριτές του μακαρθισμού, που τον καλούσαν συνεχώς σε δημόσιες ανακρίσεις. Επόμενος σταθμός είναι η Ανατολική Γερμανία, όπου θα ζήσει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του. Εκεί, μαζί με τη γυναίκα του, Ελένε Βάιγκελ, και υπό την αιγίδα της Γερμανική Λαϊκή Δημοκρατία, θα ιδρύσει το θρυλικό θεατρικό σύνολο «Μπερλίνερ Ανσάμπλ».

Ανάμεσα στα σπουδαιότερα έργα του, που έγραψε από το 1937 έως το 1945, περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων: «Η Ζωή του Γαλιλαίου» (1937), «Μάνα Κουράγιο» (1939), «Ο Κύριος Πούντιλα και ο δούλος του Μάττι» (1940), «Ο Καλός άνθρωπος του Σετσουάν» (1935-41), «Ο Καυκασιανός Κύκλος με την Κιμωλία» (1944).

Τιμήθηκε με το Εθνικό Βραβείο της Γερμανικής Λαϊκής Δημοκρατίας το 1951 και με το Βραβείο Στάλιν για την Ειρήνη το 1954. Πεθαίνει στις 14 Αύγουστο του 1956, σε ηλικία 58 ετών, από έμφραγμα. Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ άφησε σπουδαία παρακαταθήκη πίσω του. Θα τον θυμόμαστε για πάντα ως έναν ακατάπαυστο αγωνιστή, που κατάφερε με την τέχνη του να αφυπνίσει και να επηρεάσει χιλιάδες ανθρώπους.

Σαν πλουσιόπαιδο μεγάλωσα.
Οι γονείς μου κολάρο μου φόρεσαν, με έμαθαν
υπηρέτες να έχω και μου διδάξανε την τέχνη να δίνω διαταγές.
Όταν μεγάλωσα όμως, κι ολόγυρά μου κοίταξα,
δεν μου άρεσαν της τάξης μου οι άνθρωποι,
ούτε να διατάζω και να μ’ υπηρετούν.
Τότε, την τάξη μου απαρνήθηκα και για συντρόφους πήρα
τους ταπεινούς ανθρώπους.

(Δίκαια κυνηγημένος, 1938)

Μορφωτικό Γραφείο 
14/8/2020