Στις 14 Ιουνίου 1928 γεννιέται στο Ροζάριο της Αργεντινής μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του 20ου αιώνα. Γεννιέται ο άνθρωπος με τη φωτιά στο βλέμμα, ο άνθρωπος που υπήρξε επαναστάτης και υπερασπιστής του λαού που υπέφερε από την αδικία, την φτώχεια και την εξαθλίωση. Γεννιέται ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα.

Ο Ερνέστο, αν και προερχόταν από οικογένεια ανώτερης τάξης, μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον δεκτικό στις προοδευτικές ιδέες, για αυτό και είχε από μικρός προοδευτικές επιδράσεις που προέρχονταν είτε από το στενό του περιβάλλον είτε από την μεγάλη του αγάπη για το διάβασμα και την λογοτεχνία.  Το 1951, φοιτητής τότε στην Ιατρική σχολή του πανεπιστημίου του Μπουένος Άιρες , αφήνει για λίγο τις σπουδές του και μαζί με τον αδερφικό φίλου του Αλμπέρτο Γκρανάδο, ξεκινούν για τον γύρο της Λατινικής Αμερικής. Αφορμή για αυτό το ταξίδι ήταν η ανάγκη τους για περιπέτεια και η θέλησή τους να γνωρίσουν καλύτερα την πατρίδα τους, αποτέλεσμά του ήταν η επαφή των δύο φίλων με την φτώχεια την αδικία και την εξαθλίωση των λαών της Λατινικής Αμερικής.  Ο Ερνέστο, ως ένας άνθρωπος πνευματικά ανεπτυγμένος, με βαθύτερες ανησυχίες δεν μπορούσε να μείνει ασυγκίνητος από την καταπίεση και τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης που υφίσταντο ο απλός άνθρωπος. Στο ταξίδι του έρχεται σε επαφή με Μαρξιστές και αρχίζει να μελετάει  την Μαρξιστική ιδεολογία.

Το 1953 βρίσκει τον Ερνέστο, απόφοιτο πια της Ιατρικής σχολής, να ταξιδεύει ξανά στην Λατινική Αμερική. Στη Γουατεμάλα ζει από κοντά την ανατροπή της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης του Γιάκοπο Άρμπενς  από στρατιωτική επιχείρηση οργανωμένη από τη CIA. Όταν αργότερα κατέφυγε στο Μεξικό είχε ήδη αναπτύξει ριζοσπαστικές πολιτικές απόψεις.

Το 1955, στο Μεξικό, γνωρίζει τον Φιντέλ Κάστρο, και στα τέλη του 1956 αποπλέει μαζί του και με άλλα 81 άτομα, για την Κούβα, ως γιατρός της ομάδας των ανταρτών που θα αγωνίζονταν για την ανατροπή του Κουβανού δικτάτορα Φουλχένσιο Μπατίστα. Ο εκρηκτικός χαρακτήρας και η επαναστατική του φύση όμως δεν τον άφησαν να περιοριστεί μονάχα στα καθήκοντά του ως γιατρός. Κερδίζει σύντομα την εμπιστοσύνη των Κουβανών ανταρτών και ξεδιπλώνει τις εξαιρετικές στρατιωτικές του ικανότητες. Το 1957 έγινε Διοικητής του Επαναστατικού στρατού και διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην επιτυχή έκβαση της επανάστασης με την σημαντική νίκη του Επαναστατικού στρατού στη Σάντα Κλάρα.

Τη 1η Ιανουαρίου 1959 η Κούβα απελευθερώνεται από το φασιστικό καθεστώς του Μπατίστα, με τον Τσε να αγκαλιάζεται από τον λαό της. Με προεδρικό διάταγμα παίρνει κουβανική υπηκοότητα ως αναγνώριση της προσφοράς του στην απελευθέρωση του νησιού και συμμετέχει στην Επαναστατική κυβέρνηση ως επικεφαλής του Τμήματος Βιομηχανίας του Ιδρύματος Αγροτικής Μεταρρύθμισης και αργότερα ως πρόεδρος της εθνικής τράπεζας της Κούβας.

Το 1965 ο Ερνέστο, ακολουθώντας την επαναστατική του φύση, φεύγει για το Κονγκό και αργότερα για τη Βολιβία με σκοπό να οργανώσει και εκεί αντάρτικο κίνημα. Η καρδιά του Τσε χτυπούσε για κάθε εργαζόμενο, για κάθε λαό που αναγκαζόταν να ζει κάτω από τυραννικά καθεστώτα και για την απελευθέρωσή τους αφιέρωσε μέχρι και τον τελευταίο της χτύπο. Δολοφονήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1967 στην Βολιβία από τις σφαίρες του Βολιβιανού υπαξιωματικού Μάριο Τεράν κατόπιν διαταγής του πράκτορα της CIA Φέλιξ Ροντρίκες.

Ο Τσε του λαού, ο ρομαντικός επαναστάτης που χώρεσε μέσα στο βλέμμα του όλη τη φωτιά της επανάστασης, θα ζει πάντα μέσα από τον αγώνα του και την πνοή που έδωσε στους λαούς του κόσμου, στην αιωνιότητα. H νέα γενιά οφείλει να παραδειγματίζεται από τέτοιες μορφές όπως ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα και να παλεύει για να αλλάξει τον κόσμο. Για να κτίσει μια πιο δίκαιη κοινωνία, ανθρώπινη, την κοινωνία του Σοσιαλισμού –Κομμουνισμού.
“Hasta la Victoria siempre“

Μορφωτικό Γραφείο
14.6.2020